Nie traktuję się poważnie
Nie dobieram słów przesadnie
Z przymróżeniem oka widzę świat
Nie oglądam się za siebie
Nie udaję, jesli nie wiem
Twoja złość już nie dotyczy mnie
Kto powiedział, że to zbrodnia
Gdy ryzyko jak pochodnia
Podpaliłam lont i płonie
Całe nudne życie moje!!!!!
Bo jak dynamit
Temperament nie zna granic
bo ogień w sobie mam!
Nie mam destrukcyjnych mysli
Nie stresują pesymiści
Antygeny na depresje mam
Nie planuję, nie wyliczam
Nie układam innym życia
Zdrowy dystans znów do siebie mam
Kto powiedział, że to zbrodnia
Gdy ryzyko jak pochodnia
Podpaliłam lont i płonie
Całe nudne życie moje!!!!!
Bo jak dynamit...
Temperament nie zna granic
bo ogień w sobie mam!
Nie chcę już o ciebie walczyć
Chyba już mi sił nie starczy
Przecież to niedopuszczalne że się boisz mnie
Chciałam żebyś raz wstrząsnął światem mym
i bałagan zrobił w nim
Kompromitujesz się i nawet nie wiesz co to znaczy
Smak wyostrzony mam
Czy umiesz mówić - tak?
Masz za mało wyobraźni
Możesz jeszcze wiele stracić
Już się więcej nie oceniaj
Tracisz rozum więc
Jeszcze parę chwil i zrozumiesz że
świat na tobie nie kończy się
Kompromitujesz się i nawet nie wiesz co to znaczy
Smak wyostrzony mam
Czy umiesz mówić - tak?
Z miłości zabiła chociaż grzech
W martwych oczach nie znalazła jej
Już nigdy nikt nie pokocha jej
Zniknie zanim znów nadejdzie dzień
Do piekła bliżej jej niż nieba
Po drugiej stronie nikt nie czeka
Gotowa umrzeć lecz kto zmyje z dłoni krew?
Ostatnie słowa - bez znaczenia
Bez żalu odejdzie w otchłań gdzieś
W sercu czuje, że wybaczył jej
Przez chwilę słyszała jego szept
Śmierc nie boli, życie bólem jest
Choć pulsuje krew życie kończy się
Winna śmierci lecz złamał serce jej
Do piekła bliżej jej niż nieba
Po drugiej stronie nikt nie czeka
Gotowa umrzeć lecz kto zmyje z dłoni krew?
Ostatnie słowa - bez znaczenia
