Kiedy światła gasną, prawda co przeraża
W mojej dłoni maska, która twarzą mą już się stała
Kim naprawdę jestem gdy kurtyna spada
gdy iluzji bezpowrotnie cały światjuż oddałam
Już czas obudźcie mnie
Zacznę żyć od nowa
Odnajdę siebie znów
Nie pomylę dróg
Już czas obudźcie mnie
zacznę żyć od nowa
mój strach zabija
więc czasu coraz mniej
W swym odbiciu jeszcze czasem widzę siebie
choć spod sztucznej rzęsty znowu płynie łza w zapomnienie
Komu mam wierzyć?
Znika gdzieś odwaga
Znad krawędzi mych slabości w nicość gdzieś ciągle spadam
Już czas obudźcie mnie....
I niech stanie w płomieniach wszystko co bolało
Najgorszy sen
I niech stanie w płomieniach
Nowy dziś wstaje dzień
Już czas obudźcie mnie....
Dziura w niebie, los tak chciał
Bez przyczyny farsa staje w drzwiach
Blade usta miłość ma
Beznamiętność kocha cię
Jeszcze chwila roztopimy się
Przeznaczenie nudzi mnie
Oddam ci siebie, choć nie wiem
czy warto oszukać los
Gdy zdejmę z siebie naiwność
nagą zobaczysz mnie
Teraz odejdź stąd
Pusta przestrzeń wokół kradnie mnie
Już niewiele możesz zrobić więc
Pod powieką zamknij łzę
Ja nie spytam, ty nie pytaj mnie
może byłam tylko twoim snem...
Biegłam po schodach ile tchu
Mówili, że ja w górę, lecz ja w dół
By się zatrzymać musiałam spaść
Szybując w dół myślałam jak?
A teraz jestem inna
Całkiem inna
Nie poznajesz inna twarz
Bo teraz jestem inna
Całkiem inna
Tamte chwile porwał wiatr
I tak na skraju swych myśli ja
A pod stopami już nieznany świat
Być może to najlepsza z dróg
Być może zechce zostać tu
A teraz jestem inna... itd.
I tak na skraju swych myśli ja
A pod stopami już nieznany świat
A teraz jestem inna... itd. / x 2.
